بار سوم بود که زنگ رو فشار میدادم که خانومی چادر بسر از دو تا خونه اون ور تر سرشو نصفه نیمه از در بیرون کرد و با صدای کمی گرفته گفت: نیستن آقا - بی بی
 جهان خونه نیست - 
گفتم نمیدونین کی برمیگردان - 
گفت والا چه عرض کنم خیلی وقته کسی از بی بی جهان خبر نداره - این آخری ها  میگفتن ناخوشه- رفت سفر خارجه و برگشت اما یکی دو ماهه انگاری دود شده 
رفته هوا...
شاید دوباره رفته باشه خارج پیش پسرش؟
نه! اگه میخواست بره میامد برای خدا حافظی- اینجوری بی خبر نمیرفت- انشاءالله  هر جا هست سالم و تندرست باشه - سی ساله اینجا تو این محله ام - ندیدم کسی
 با بدی ازش یاد کنه- هرچند این آخری ها بعد از فوت آقا نصی زیاد آفتابی نمیشد و بیشتر تو خودش بود- 
حالا فکر میکنی از کجا بتونم خبری ازش بگیرم- والا چه عرض کنم- دختر این مستاجر بالایی ما باهاش خیلی دمخور بود اما الان یک ماهی میشه اون ها اسباب کشی
 کردند و رفتن شهرستان..
ممنون خانوم- حالا یه یادداشت اینجا برا ش میزارم با شماره تلفن اگه برگشت باهام تماس بگیره- 
آخرین بر بعد از عملش دیدمش - عمده بود مطب دکتر اخلاصی احتمالا دختری هم که  باهاش بود همونیه که خانوم همسایه میگفت. حالا هر دو شون آب شدن و رفتن 
زیره زمین یا به گل اون خانوم دود شدن و رفتن هوا... نکنه دختره وارش داشته بردش شهرستان پیشه خودش- 
شرمنده که دوباره مزاحم میشم - حالا دیگه خانوم همسای با اعتماد بیشتر داره  خونشو کاملا باز کرده بود و تمام قد ایستاده بود تو چارچوب - میشه بفرمایین این
 مستاجر قبلیتون تشریف بردن کدوم شهرستان - 
رفتن مراغه - از طرف پدر اهله مراغه بودن - انجا باغ داشتن انگاری - اسمشون ؟
 نزاشت حرفام تموم بشه - آقای جوزانی بود - دخترش هم عصمت -.....
به شب نکشیده نشستم تو قطار تا مراغه- 6-7 ساعت مغتنم برای هم آغوشی با خاطره و رویا- .....